U jednom rimskom naselju studio Margine transformisao je stari stan u svetao, otvoren i optimističan enterijer. Casa Tahiti pokazuje kako pastelne boje, geometrija i promišljeni detalji mogu potpuno da promene atmosferu doma.
Kada se kaže “stan u Rimu”, prva asocijacija često su istorijske zgrade, visoki plafoni, patina i slojevi prošlosti.
Međutim, ovaj enterijer pokazuje jednu potpuno drugačiju stranu rimskog života – savremenu, razigranu i obojenu, ali i dalje duboko povezanu sa gradskim kontekstom.
Stan Casa Tahiti nalazi se u delu grada koji poslednjih godina prolazi kroz snažnu kulturnu transformaciju i postaje sve privlačniji mladim kreativcima.
Upravo za jednog takvog klijenta, mladog profesionalca iz oblasti oglašavanja, arhitektonski Studio Margine osmislio je dom koji funkcioniše kao pozitivno, rasterećujuće utočište od intenzivnog ritma posla i života u velikom gradu.
Put do otvorenog prostora
Stan se nalazi u zgradi iz perioda pre 1939. godine, ali je njegov izvorni karakter tokom decenija bio značajno izmenjen.
Renoviranja iz sedamdesetih godina donela su uske prolaze, fragmentisane prostorije, zastarele tapete i niz dodatih elemenata koji su otežavali kretanje kroz stan i smanjivali količinu prirodnog svetla.
Zato je prvi i najvažniji potez studija Margine bio radikalno oslobađanje osnove. Uklanjanjem gotovo svih unutrašnjih pregrada, arhitekte su od nekadašnjeg stana u formi lavirinta napravili prostranu otvorenu zonu u kojoj dnevni boravak i kuhinja funkcionišu kao jedna celina.
Ovaj potez je enterijeru dao potpuno novu logiku – prostor sada teče, svetlo se slobodnije kreće, a boja dobija mnogo važniju ulogu.
Uklanjanjem unutrašnjih pregrada, arhitekte su od nekadašnjeg stana u formi lavirinta napravili otvorenu zonu.
Teraco kao veza sa rimskom tradicijom
Kao vizuelna nit koja povezuje ceo stan, kroz prostor se provlači beli teraco pod. Ovaj materijal nije izabran samo zbog svoje mogućnosti da vizuelno proširi prostor, već i kao suptilan omaž rimskoj graditeljskoj tradiciji.
Na tako neutralnoj, svetloj podlozi, pastelne i “pop” intervencije dolaze do punog izražaja.
Umesto da deluju kao dekorativni dodatak, boje postaju element koji organizuje prostor, naglašava funkcije i daje enterijeru prepoznatljiv identitet.
Teraco pod izabran je i kao suptilan omaž rimskoj graditeljskoj tradiciji.
Roze kuhinja kao centar dnevne zone
Najizraženiji akcenat u otvorenom dnevnom prostoru svakako je kuhinja. Ona je rešena kao visoki roze volumen, sa otvorenim policama i frontovima elemenata u boji, zbog čega odmah postaje glavna tačka enterijera.
Nasuprot njoj, belo kuhinjsko ostrvo, trpezarijski sto od prirodnog drveta i oker-žuta sofa donose balans između “pop” estetike i topline svakodnevnog života.
Dnevna zona zato nije samo vizuelno upečatljiva, već i prijatna, funkcionalna i dovoljno mirna za svakodnevno korišćenje.
Na drugoj strani prostorije nalazi se biblioteka rađena po meri, koja ponavlja mrežastu logiku kuhinje i uvodi dodatni sloj geometrije.
Ružičasti profili, koji uokviruju glavni zid dnevnog boravka, dodatno povezuju sve elemente u jedinstvenu celinu.
Kuhinja je rešena kao visoki roze volumen sa otvorenim policama i frontovima u boji.
Boja nije (samo) dekoracija
U privatnom delu stana boja dobija još naglašeniju ulogu. Umesto da se koristi samo kao završni sloj, ona postaje arhitektonski alat koji definiše atmosferu svake zone.
Kupatila su jedan od najzanimljivijih delova projekta. Oba su u potpunosti obložena malim keramičkim pločicama, dok kontrastne fuge stvaraju grafičke, rasterizovane površine.
Na taj način čak i najmanje prostorije u stanu dobijaju snažan vizuelni karakter.
Glavno kupatilo zamišljeno je kao žuta monohromatska kutija. Tuš zona, integrisani lavabo i okolne površine uronjeni su u istu vibrantnu nijansu, pa prostor deluje kompaktno, jasno i veoma optimistično.
Umesto da se koristi samo kao završni sloj, boja postaje arhitektonski alat koji definiše atmosferu svake zone.
Plavi aneks za dečju sobu
Na suprotnoj strani stana nalazi se deo namenjen klijentovoj ćerki, osmišljen kao mala plava celina.
Svetloplavi geometrijski detalji definišu radni sto rađen po meri, ali i ušuškani deo za spavanje, čime se maksimalno koristi raspoloživa kvadratura.
Ova zona funkcioniše kao mali aneks unutar stana – odvojena, prepoznatljiva i prilagođena svakodnevnim potrebama deteta.
Uz nju se nalazi i drugo kupatilo, u kojem dominiraju duboki zeleni tonovi. Keramičke pločice, obojene fuge i koordinisani detalji nastavljaju isti geometrijski jezik koji se provlači kroz ceo projekat.
Dečja zona funkcioniše kao mali aneks unutar stana – odvojena i prilagođena svakodnevnim potrebama deteta.
Dom kao malo ostrvo
Za studio Margine, svaki dom je svojevrsno ostrvo – jedinstven, zaokružen mikro-svet projektovan oko navika, potreba i emocija ljudi koji u njemu žive.
Projekat Casa Tahiti upravo to i pokazuje. Od nekada fragmentisanog i tamnog stana nastao je otvoren, svetao i razigran enterijer u kojem pastelne boje glavni alat za oblikovanje prostora.
Foto-galerija
Grafički prilog
Faktografija
- naziv projekta: Casa Tahiti
- autor: Studio Margine
- lokacija: Rim, Italija
- površina: 100 m2
- godina: 2026.
- fotografije: Nicolò Panzeri
Spisak korišćenog nameštaja i proizvoda
- nameštaj: Lozzi srl
- pod: Arabescato Terrazzo, Grandinetti
- završne obrade u kupatilima: keramičke pločice CE.SI Ceramiche, smola HD Surface Geotexture
- kuhinja i biblioteka: izrađene po meri, Schipani Arredamenti Kroton
- radna ploča kuhinje i ostrva: Krion
- ploča za kuvanje: NikolaTesla, Elica
- rasveta: visilica Glo-Ball, Flos; stona lampa Carmen, Slide; stona lampa Amami, Artemide
- trpezarijske stolice, sto i barske stolice: HAY
- sofa: Liberty, Divani Store
- noćni stočić: Sottsass Chalice, Kartell
- radijatori: Tesi, IRSAP
Ovaj stan u Rimu obojen je pastelima i dobrim raspoloženjem
